KALEPATAN MAPAG AWAL TAHUN ÉNGGAL HIJRIYAH

KALEPATAN MAPAG AWAL TAHUN ÉNGGAL HIJRIYAH

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته

الْحَمْدَ ِللهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ, وَبِهِ نَسْتَعِيْنُ عَلَى أُمُوْرِ الدُّنْيَا وَالدِّيْنِ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاّ اللهُ وَلِيُّ الصَّالِحِينَ, وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمّدًا خَاتَمُ الأَنْبِيَاءِ وَالْمُرْسَلِيْنَ, اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى آلِ مُحَمَّدٍ كَمَا صَلَّيْتَ عَلَى إِبْرَاهِيْمَ وَعَلَى آلِ إِبْرَاهِيْمَ، إِنَّكَ حَمِيْدٌ مَجِيْدٌ.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنْتُمْ مُسْلِمُونَ.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِيْ تَسَاءَلُوْنَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُوْلُوْا قَوْلًا سَدِيْدًا يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيمًا. 

 أَمَّا بَعْدُ: فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيْثِ كِتَابُ اللهِ وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَرَّ اْلأُمُوْرِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَكُلُّ ضَلاَلَةٍ فِيْ النَّارِ.

Ma’asyiral Muslimin Jama’ah Jum’ah rahimakumullah;

Alhamdulillah, puji lan syukur kita aturaken dhumateng Allah Subhanahu wa Ta’ala, Dzat ingkang Nyipta, Ngreksa lan Ngatur dhumateng sadaya alam, kanthi qadrat-Ipun ingkang Maha Agung, ngerèh punapa kémawon dhumateng sadaya makhluk wonten ing lumahing bumi lan kureping langit.

Salam lan shalawat mugi tansah lumèbèr dhumateng junjungan lan panutan kita  Nabi Muhammad salallahu ‘alaihi wasalam, kulawarga lan para shahabatipun, sumrambah dhumateng kita sadaya, amin.

Ma’asyiral Muslimin rahimakumullah;

Wonten ing agami kita, wulan Muharram ingkang tiyang Jawi nyebat wulan Sura, mujudaken salah stunggalipun wulan ing antawisipun wulan ingkang dipunsebat wulan haram (suci). Kados dhawuhipun Allah Subhanahu wa Ta’ala:

إِنَّ عِدَّةَ الشُّهُورِ عِنْدَ اللَّهِ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا فِي كِتَابِ اللَّهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ۚ ذَٰلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ ۚ فَلَا تَظْلِمُوا فِيهِنَّ أَنْفُسَكُمْ ۚ وَقَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ.

"Sejatiné wilangané wulan mungguhing Gusti Allah iku ana rolas wulan, sajroné katetepan Gusti Allah ing wektu Panjenengané nitahaké langit lan bumi, ing antarané ana papat (wulan) kang dimulayakaké. Hiya iku (katetepan) agama kang jejeg.

Mula aja nganti sira kabèh nganiaya awak ing sajeroné wulan papat iku, lan perangana kaum musyrikin iku sekabèhané, kaya déné dhèwèké kabèh uga padha merangi sira kabèh sekabèhané; lan ngertiya yèn Gusti Allah iku nyartani wong-wong kang padha takwa”. (QS. At-Taubat [9]:36).

Salajengipun punapa kémawon sekawan wulan haram kasebat. Hadits saking Abu Bakrah radhiyallahu ‘anhu, bilih Rasulullah salallahu ‘alaihi wasalam ngedika:

الزَّمَانُ قَدِ اسْتَدَارَ كَهَيْئَتِهِ يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ ، السَّنَةُ اثْنَا عَشَرَ شَهْرًا ، مِنْهَا أَرْبَعَةٌ حُرُمٌ ، ثَلاَثَةٌ مُتَوَالِيَاتٌ ذُو الْقَعْدَةِ وَذُو الْحِجَّةِ وَالْمُحَرَّمُ ، وَرَجَبُ مُضَرَ الَّذِى بَيْنَ جُمَادَى وَشَعْبَانَ

“Setahun mubeng kaya dènè kahanan wiwit Allah ndadèkaké langit lan bumi. Setahun iku ana rolas sasi. Lan ing antarané ana papat sasi kang haram (suci). Telu sasiné urut-urutan, yaiku Dzulqa’dah, Dzulhijjah, lan Muharram. Lan sesasi sijiné yaiku Rajab Mudhor sing manggon ana antarané Jumadil (akhir) lan Sya’ban”. (HR. Bukhari no3197, Muslim no. 1679).

Dados sekawan wulan haram punika ingkang dipunmaksud; (1). Dzulqa’dah, (2). Dzulhijjah, (3). Mharram, lan (4). Rajab.

Awit saking punika Muharram kalebet wulan haram.

Ma’asyiral Muslimin rahimakumullah;

Salajengipun gegayutan kaliyan wulan Muharram sapérangan ageng kaum muslimin lepat anggènipun mapag wulan kasebat. Manawi mapag tahun Masèhi kanthi megah lan meriah, hananging manawi mapag tahun Hijriyah boten semeriah tahun Masèhi. Sanajan èstunipun boten wonten tuntunan ingkang gumathok kados pundi caranipun mapag wulan Muhrram utawi warsa énggal Hijriyah wiwit saking kanjeng Nabi salallahu ‘alaihi wasalam, para shahabat, lan generasi sapungkuripun.

Para ulama ahli sunnah boten naté kèndel saben-saben wekdal ngaturaken tembung:

لَوْ كَانَ خَيرْاً لَسَبَقُوْنَا إِلَيْهِ

“Lamun amalan kuwi mau bagus, yekti dhèwèké (para shahabat) wis ndhisikki kita nindakaké.”  (Ibnu Katsir, tafsir surat Al-Ahqaf [46]: 11).

Makaten aturipun para ulama ahli sunnah gegayutan kaliyan amal ingkang boten naté dipuntindakaken déning Rasulullah salallahu ‘alaihi wasalam lan para shahabat. Para ulama hanggolongaken tumindak ingkang kados makaten minangka bid’ah. Jalaran para shahabat boten mirsani satungaling amal kesaénan, kajawi piyambakipun lajeng hanindakaken. (Ibnu Katsir, tafsir surat Al-Ahqof [46]: 11).

Sapangertosan kula, boten wonten tuntunan ingkang khusus kanggé mapag warsa énggal Hijriyah. Namung kémawon sapérangan kaum Muslimin anggènipun ngawontenaken keramaiyan mapag tahun énggal Hijriyah boten adhedhasar dalil. Pramila dhasaripun boten kiyat ateges lemah.

Ma’asyiral Muslimin Jama’ah Jum’ah rahimakumullah;

Kalepatan mapag warsa énggal Hijriyah ing antawisipun:

1.      Donga ing awal lan akhir tahun.

Amalan punika èstunipun boten wonten tuntunanipun babar pindhah wonten ing agami kita Islam. Amalan punika boten naté dipuntindakaken déning Rasulullah salallahu ‘alaihi wasalam, para shahabat, tabi’in lan ulama-ulama ageng sanèsipun. Amalan punika boten kita panggihi wonten ing kitab-kitab hadits utawi musnad. Amalan punika namung anggitanipun para ahli ibadah. Fadhilah lan kautamènipun donga punika boten kanthi dhasar wahyu babar pindhah, malah kepara ingkang nganggit hadits kasebat sampun tumindak dora / ngapusi dhumateng Allah Subhanahu wa Ta’ala lan Rasululullah salallahu ‘alaihi wa salam. Lajeng kados pundi amalan punika saged dipunamalaken. (Majalah Qiblati edisi 4/III).

2.      Shiyam ing awal lan akhir tahun.

Sapérangan tiyang ingkang hamligèkaken shiyam wonten ing awal lan akhir wulan. Shiyam unika ingkang kawastanan shiyam awal lan akhir wulan. Dalila ingkang dipun-ginakaken dhasar inggih punika:

مَنْ صَامَ آخِرَ يَوْمٍ مِنْ ذِي الحِجَّةِ ، وَأَوَّلِ يَوْمٍ مِنَ المُحَرَّمِ فَقَدْ خَتَمَ السَّنَةَ المَاضِيَةَ بِصَوْمٍ ، وَافْتَتَحَ السَّنَةُ المُسْتَقْبِلَةُ بِصَوْمٍ ، جَعَلَ اللهُ لَهُ كَفَارَةٌ خَمْسِيْنَ سَنَةً

“Sing sapa wongé pasa sedina ana ing akhir sasi Dzulhijjah lan pasa sedina ana ing awal sasi Muharram, mula dhèwèké wis temen-temen mungkasi tahun kang wis kapungkur kanthi pasa lan buka tahun sing bakal tumeka kanthi pasa. Lan Allah Ta’ala handadèkaké kaffarat (katutup) dosané sajroné 50 (sèket) tahun.”

Salajengipun kados pundi para pakar ahli hadits magayutan kaliyan riwayat hadits kasebat ing nginggil kalawau:

1. Adz-Dzahabi wonten ing Tartib Al Mawdhu’at (181)  ngendikakaken bilih Al-Juwaibari lan gurunipun –Wahb bin Wahb- ingkang  hangriwayataken hadits punika kalebet pemalsu hadits.
2. Asy-Syaukani wonten ing Al Fawa-id Al Majmu’ah (96) ngendikaken bilih wonten kalih perowi ingkang kalebet pendusta ingkang hangriwayataken hadits punika.
3. Ibnul Jauzi wonten ing Mawdhu’at (2/566) ngedikaken bilih Al-Jawaibari lan Wahb ingkang hangriwayataken hadits punika kalebet tiyang pendusta lan pemalsu hadits. (Hasil panelusuran ing http://dorar.net).

Awit saking punika minangka dudutanipun hadits ingkang hanyariosaken fadhilah shiyam awal lan akhir wulan punika hadits ingkang lemah ingkang boten saged dipundadosaken dalil lan dhasar amal. Sahingga kita boten perlu hamijèkaken shiyam awal lan akhir tahun, jalaran haditsipun cetha-cetha lemah.

3.      Ngramèkaken tahun énggal hijriyah.

Hagramèkaken warsa énggal Hijriyah kanthi pésta kembang api, hamijèkaken dzikir Jama’i, hamijèkaken shalat tasybih, hangawontenaken pengaosan khusus kanggé mapag warsa énggal Hijriyah, lan pésta-pésta sanèsipun cetha-cetha manawi boten wonten tuntunanipun.

Jalaran mapag warsa énggal Hijriyah ingkang kados makaten punika boten naté dipuncontohaken déning Kanjeng Nabi Muhammad sallallahu ‘alaihi wasalam, Shahabat Abu Bakar, ‘Umar, ‘Utsman, ‘Ali, lan para shahabat sanèsipun, para tabi’in lan para ulama sasampunipun.

Ingkang hangramèkaken warsa énggal Hijriyah hamnamung badhé hanandhingi warsa ènggal Masèhi ingkang dipunramèkaken déning kaum Nasrani. Kamangka amal tumindak punika cetha-cetha sampun hanyamèni piyambakipun.

Kanthi gamblang Rasulullah sallallahu ‘alaihi wasalam ngendika:

مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ فَهُوَ مِنْهُمْ

“Sing sapa wongé madhani suwijining kaum, mula dhèwèké kalebu pérangané / golongané dhèwèké.” (HR. Ahmad lan Abu Daud).

Ma’asyiral Muslimin Jama’ah Jum’ah rahimakumullah;

Nyambut warsa énggal Hijriyah punika boten kedah mèngeti saha meriahaken. Hananging ingkang kedah kita émut-émut inggih punika kanthi tambahipun wekdal kita samsaya caket ugi kaliyan maut (pejah / kematian).

Para sedhèrèk, gesang ing alam donya punika hanamung sakedhap, lan tambahipun wekdal ateges tambah caket ugi dhateng ajal.

Rasulullah salallahu ‘alaihi wasalam dhawuh:

مَا لِى وَمَا لِلدُّنْيَا مَا أَنَا فِى الدُّنْيَا إِلاَّ كَرَاكِبٍ اسْتَظَلَّ تَحْتَ شَجَرَةٍ ثُمَّ رَاحَ وَتَرَكَهَا

“Aku ora ateges dhemen marang donya lan uga ora ngarep-arep saka dhèwèké. Aku ana donya ora ana liya kajaba mung kaya déné wong kang lagi numpak tetumpakan kang ngéyub ana sangisoré wit-witan lan istirohat banjur ninggalaké.” (HR. Tirmidzi no. 2551).

Mugi-mugi Allah Subhanahu wa Ta’ala tansah maringi kekiyatan wonten ing tengah-tengah keterasingan.

Sedaya puji hanamung kagunganipun Allah subhanahu wa Ta’ala ingkang kanthi nikmatipun sedaya kesaénan saged sampurna.

Amin Ya Rabbal ‘Alaim.

بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِى الْقُرْآنِ الْكَرِيْمِ, وَنَفَعَنِيْ وَاِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلاَيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ,

 وَتَقَبَّلَ مِنِّيْ وَمِنْكُمْ تِلاَوَتَهُ إِنَّهُ هُوَ الْسَّمِيْعُ الْعَلِيْمُ.

-=(hms, 180916, 16.18)=-

SADÉ TINUMBAS INGKANG KAPEKSA

SADÉ TINUMBAS INGKANG KAPEKSA

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته

إِنّ الْحَمْدَ ِللهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ وَنَعُوْذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ أَنْفُسِنَا وَسَيّئَاتِ أَعْمَالِنَا مَنْ يَهْدِهِ اللهُ فَلاَ مُضِلّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاّ اللهُ وَأَشْهَدُ أَنّ مُحَمّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ. اَللهُمّ صَلّ وَسَلّمْ عَلى مُحَمّدٍ وَعَلى آلِهِ وِأَصْحَابِهِ وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإِحْسَانٍ إِلَى يَوْمِ الدّيْن. قَالَ اللهُ تَعَالَى فِي الْقُرْآنِ الْكَرْمِ:

يَاأَيّهَا الّذَيْنَ آمَنُوْا اتّقُوا اللهَ حَقّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوْتُنّ إِلاّ وَأَنْتُمْ مُسْلِمُوْنَ.

Hadirin Jama’ah Jum’ah ingkang dipunsayangi Allah Subnahu wa Ta’ala,

Puji syukur tansah kita aturaken  dhumateng Allah Subhanahu wa Ta’ala ingkang mirsani sadaya ingkang kasat mripat lan ingkang ghaib, boten wonten ingkang lepas saking pamirsanipun Allah Subhanahu wa Ta’ala SwT dhateng sadaya ingkang badhé dipunlampahi lan ingkang sampun dipunlampahi sadaya makhluk-Ipun.

Shalawat lan salam kita aturaken dhumateng junjungan kita Rasulullah salallahu ‘alaihi wasalam ingkang sampun maringi tuntunan gesang, tuladha ingkang sahé dhumateng sadaya umat.

Hadirin Jama’ah Ju’mah ingkang dipunmulyakaken Allah Subnahu wa Ta’ala,

Agami kita inggih agami Islam, sampun paring pranatan kanggé ummatipun gegayutan kaliyan sadaya kabetahan ngagesangipun, kalebet sasambetan tiyang satunggal lan satunggalipun, ingkang kawastanan “Mu’amalat”. Mu’amalat ingkang magayutan kaliyan bandha sadé tinumbas (ba’i), séwa manyéwa,  warisan, adad biasanipun dipuntambah tembung “Maaliyah”, tegesipun “bandha”. Hananging wonten wekdal sapunika tembung mu’amalat konotasinipun inggih punika “Mu’amalat Maaliyah”.

Allah Subhanahu wa Ta’ala dhawuh:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلا أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ وَلا تَقْتُلُوا أَنْفُسَكُمْ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا (٢٩)

“Hé wong-wong kang padha iman, sira aja padha mangan bandha duwèkè sapadha-padhamu kanthi cara kang bathil, kajaba nganggo cara dagang kang wus kelaku kanthi padha rilané ing antarané sira. Lan sira aja nganti padha matèni awakmu dhéwé;  satemené Allah kuwi Welas Asih marang sira”. (QS. An-Nisa’ [4]:29).

Ayat punika paring pitedah dhumateng kita sadaya supados anggèn kita nindakaken mu’amalat kanthi gegondhèlan syari’at samesthinipun jumbuh kaliyan pranatan Islam.

Hadirin Jama’ah Ju’mah ingkang dipunmulyakaken Allah Subnahu wa Ta’ala,

Wewaton  ingkang sampun gumathok bilih sadé tinumbas barang ingkang kapeksa punika hukumipun dipunawisi déning syara’, ananging wonten ing satunggaling wekdal sadé tinumbas kapeksa boten dipunawisi; tegesipun dipunhalalaken syari’at. Kados umpaminipun tiyang dipunpeksa sadé pasitèn lan griyanipun jalaran kénging proyèk margi ageng, utawi fasilitas umum kados masjid, griya sakit, terminal, stasiun, lan sapanunggalanipun.

Awit saking punika sadé tinumbas kados kasebat hukumipun sah sanajan dipunpeksa, kanthi syarat pihak panguwaos utawi pamerintah maringi ganti rugi ingkang adil, layak, lan jumbuh kaliyan regi umumipun.

Bab punika adhedhasar kados kawicaksananipun khalifah Umar bin Khattab radliyallahu ‘anhu arikala nggusur pasitèn lan griya-griya ingkang caket kaliyan sakiwa tengenipun Masjidil Haram, lan panjenenganipun maringi ganti rugi dhumateng para tiyang ingkang kagungan griya lan pasitèn ingkang kénging panggusuran. (Atsar Riwayat Al-Baihaqie).

Kawicaksanan punika lajeng dipundadosaken ugeran déning khalifah sapungkuripun. Kados jamanipun khalifah Utsman bin Affan radliyallahu ‘anhu jalaran kaum muslimin ingkang sami ziarah dhateng Mekkah tansah tambah kémawon saben dintenipun, lajeng panjenenganipun nambah wiyaripun Masjid Al-Haram ugi kanthi tumbas pasitèn lan griya-griya sakiwa tengenipun Masjid Al-Haram kanthi maringi ganti rugi. (Atsar Riwayat Az Raqy).

Sadé tinumbas ingkang kapeksa kanggé kapentingan umum punika dipunleresaken lan dipunkukuhaken déning Majma’ Al-Fiqh Al-Islami kanthi Serat Pangenceng nomor: (29) 4/4 tahun 1988M.

Hadirin Jama’ah Ju’mah ingkang dipunmulyakaken Allah Subnahu wa Ta’ala,

Kalebet sadé tinumbas (ba’i) kapeksa inggih punika transaksi ingkang dipunwastani “akad iz’an”, bilih pihak ingkang kiyat ékonominipun meksa regi lan syarat-syaratipun dhatengaken kauntungan dhumateng piyambakipun tumrap pihak ingkang sèngkèk ékonominipun lan boten hanggadhahi kekiyatan panguwaosan, kados umpaminipun transaksi pemasangan instakasi toya resik saking PDAM, télpon, listrik, angkutan umum, lan sapanunggalanipun.

Gegayutan kaliyan perakawis punika para pelanggan boten saged babar pindhah ngéwahi regi saha persyaratan ingkang dipundamel déning perusahaan ingkang maringi layanan. Lan manawi boten nyarujuki, piyambakipun badhé boten pikantuk layanan ingkang dipunbetahaken. Aqad punika dipunleresaken déning Majma’ Al-Fiqh Al-Islami kanthi Serat Pangenceng nomor: 132 (6/4) Tahun 2003.

Hadirin Jama’ah Ju’mah ingkang dipunmulyakaken Allah Subnahu wa Ta’ala,

Tiyang gesang punika boten mesthi ajeg, pikantuk margi ingkang tansah mulus, hananging anuju satunggaling wekdal kita kedah hangadhepi lan hamanggihi kawontenan ingkang hambokbilih boten kanyana-nyana, lan ugi boten kita ajeng-ajeng sadèrèngipun.

Anuju satunggaling wekdal kita kedah hangadhepi perkawis ingkang kapeksa sadé barang ingkang mesthinipun boten kedah kita sadé. Inggih jalaran kawontenan kapeksa kedah sadè barang ingkang aji, kados umpaminipun anak nandhang sakit, anak betah arta kanggé bayar sekolah, tiyang sepuh kita betah arta ingkang kedah dipuncekapi, lan sapanunggalanipun.

Gegayutan kaliyan perkawis punika kedah sadé barang ingkang hambokbilih kapeksa dipunsadé kanthi mirah jalaran kawontenan handhesak lan boten wonten malih ampilan arta ingkang tanpa bunga riba. Awit saking kawontenan punika kepeksa sadé barang kanthi regi mirah sangandhapipun regi umum.

Sadé tinumbas kados makaten punika mayoritas para ulama hanggadhahi pinanggih bilih sadé tinumbas kados makaten sah hukumipun. Jalaran tiyang ingkang tumbas handhèrèk ngènthèng-ngènthèngaken tiyang ingkang sadé.

Hadirin Jama’ah Ju’mah ingkang dipunmulyakaken Allah Subnahu wa Ta’ala,

Ing wasana mugi-mugi para pangemban panguwaos tansah gegondhélan paugeran ingkang sampun gumathok, inggih kanthi cara syar’i, ingkang salajengipun boten badhé nuwuhaken fitnah lan handhatengaken kapitunan dhumateng tiyang kathah.

Amin Yaa Rabbal ‘Alamin.

بَارَكَ اللهُ لِيْ وَلَكُمْ فِي الْقُرْآنِ الْعَظِيْمِ، وَنَفَعَنِيْ وَإِيَّاكُمْ بِمَا فِيْهِ مِنَ اْلآيَاتِ وَالذِّكْرِ الْحَكِيْمِ. أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأَسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ فَاسْتَغْفِرُوْهُ إِنّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرّحِيْمِ

-=(hms,160916, 07.08)=-

BANDHA HARAM DIPUNPIKOLÈH SAKING KEDZOLIMAN

BANDHA HARAM DIPUNPIKOLÈH SAKING KEDZOLIMAN

السلام عليكم ورحمة الله وبركاته

إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِيْنُهُ وَنَسْتَغْفِرُهُ, وَنَعُوْذُ بِاللهِ مِنْ شُرُوْرِ اَنْفُسِنَا وَسَيِّئَاتِ أَعْمَالِنَا, مَنْ يَهْدِ اللهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ, وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ. أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيْكَ لَهُ, وَأَشْهَدُ َأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُوْلُهُ.  اَللَّهُمَّ صَلِّ وَسَلِّمْ عَلَى مُحَمَّدٍ وَعَلَى اَلِهِ وَأَصْحابِهِ وَمَنْ وَالاَهُ, وَمَنْ تَبِعَهُمْ بِإحْسَانٍ اِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ.

 يَآَيُّهَا الَّذِيْنَ أَمَنُوْا اتَّقُوْا اللهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوْتُنَّ إِلاَّ وَأَنْتُمْ مُسْلِمُوْن. يَآيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوْا رَبَّكُمُ الَّذِيْ خَلَقَكُمْ مِّنْ نَفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيْرًا وَنِسَآءً وَاتَّقُوْا اللهَ الَّذِيْ تَسَآءَلُوْنَ بِهِ وَاْلأَرْحَامَ إِنَّ اللهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيْبًا. يَآيُّهَا الَّذِيْنَ ءَامَنُوْا اتَّقُوْأ اللهَ وَقُوْلُوْا قَوْلاً سَدِيْدًا, يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللهَ وَرَسُوُلَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا.

يَآيُّهَا الَّذِيْنَ ءَامَنُوْا اتَّقُوْأ اللهَ وَقُوْلُوْا قَوْلاً سَدِيْدًا, يُصْلِحْ لَكُمْ أَعْمَالَكُمْ وَيَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوْبَكُمْ وَمَنْ يُطِعِ اللهَ وَرَسُوُلَهُ فَقَدْ فَازَ فَوْزًا عَظِيْمًا.

فَإِنَّ أَصْدَقَ الْحَدِيْثِ كِتَابُ اللهِ وَخَيْرَ الْهَدْيِ هَدْيُ مُحَمَّدٍ صَلَى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَشَرَّ اْلأُمُوْرِ مُحْدَثَاتُهَا وَكُلُّ مُحْدَثَةٍ بِدْعَةٌ وَكُلُّ بِدْعَةٍ ضَلاَلَةٌ وَكُلُّ ضَلاَلَةٍ فِيْ النَّارِ.

Hadirin Jama’ah Jum’ah rahimakumullah,

Sumangga kula dhèrèkaken sesarengan ngaturaken puji lan syukur dhumateng ngarsanipun Allah Subhanahu wa Ta’ala ingkang sampun maringi nikmat lan rahmat dhumateng kita sadaya, sahingga kita ing wekdal punika  saged kempal manunggal wonten ing  Baitullah punika  kanggé nindakaken shalat Jama’ah Jum’ah.

Salajengipun sumangga kita handedonga dhumateng Allah Subhanahu wa Ta’ala. , mugi-mugi shalawat lan salam tansah dipunparingaken  dhumateng junjungan kita Nabi Agung Muhammad salallahu ‘alaihi wasalam ingkang sadaya tindak tandukipun dados tuladha tumrap kita.

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Sedaya syari’at agami samawi ngaramaken kedzoliman, lan majibaken keadilan. Dzolim asalipun saking basa Arab ingkang tegesipun ndèlèhaken barang wonten ing sanès papan panggènamipun. Miturut makna istilah dzolim tegesipun nindakaken awisan saha nilar dhawuhipun  Allah Subhanahu wa Ta’ala.

Pramila saben-saben pandamelan ingkang nerak ugeran syari’at dipunsebat tumindak dzolim, lan kalebet tumindak dzolim ugi inggih punika nambah utawi ngirangi syari’at ingkang sampun dipuntetepaken déning Allah Subhanahu wa Ta’ala.

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Allah Subhanahu wa Ta’ala sampun ngutus para Rasul lan maringi tuntunan syari’at ingkang kaweca wonten ing Kitab-Ipun supados hanjejegaken keadilan tumrapipun hak Allah Subhanahu wa Ta’ala lan hakpiun tiyang saha hakipun sesami ngagesang.

Allah Subhanahu wa Ta’ala dhawuh:

لَقَدْ أَرْسَلْنَا رُسُلَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَأَنْزَلْنَا مَعَهُمُ الْكِتَابَ وَالْمِيزَانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَأَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَلِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَرُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ.

‘Satemené Ingsun wus ngutus rasul-rasul Ingsun kelawan nggawa bukti-bukti kang cetha lan wus Ingsun turunaké Al-Kitab bareng-bareng dhèwèké kabèh lan teraju (keadilan)  supaya manungsa bisa nandangi keadilan. Lan Ingsun gawé wesi kang ing dalem wesi iku ana pakuwatan kang gedhé lan pira-pira paedah kanggo manungsa, (supaya dhèwèké kabèh migunakaké wesi iku) lan supaya Allah mirsani sapa kang nulungi (agama-Nè) penjenenganè lan rasul-rasul-É, ing mangka Allah Maha Kuwat tur Maha Prakosa)” (QS. Al-Hadiid [57]: 25(.

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Kalebet haram hukumipun manawi satunggalipun tiyang dzolimi dhateng tiyang sanès sanajan ingkang dipundzolimi punika tiyang-tiyang non muslim.

Allah Subhanahu wa Ta’ala dhawuh:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ لِلَّهِ شُهَدَاءَ بِالْقِسْطِ وَلا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ.  

“Hé wong-wong kang padha iman, sira supaya bisa dadi golongané wong-wong kang padha janjèkaké (perkara kang bener) kerana Allah,  dadiya seksi kang adil. Lan aja nganti gethingira marang sawijiné kaum kuwi ndadèkaké  sira ora dadi tumindak adil. Padha tumindak adhila, amarga tumindak adil kuwi bisa marekaké marang takwa. Lan padha pasraha marang Allah, satemené Allah kuwi Maha Mirsani marang apa waé kang sira lakoni.” (QS. Al-Maidah [5]:8).

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Mu’amalat ingkang dipunharamaken Allah Subhanahu wa Ta’ala punika jalaran wonten unsuripun kedzoliman, ing antawisipun; sadé barang najis, sadé barang  ingkang asalipun barang dipunharamaken, monopoli, korupsi, kolusi,  penipuan, pemalsuan merk dagangan lan sanès-sanèsipun.

Wondéné kedzoliman dhumateng hak-hakipun Allah Subhanahu wa Ta’ala ing antawisipun inggih punika bandha ingkang campur kaliyan hakipun Allah Subhanahu wa Ta’ala ingkang boten dipunbayaraken, kados zakat ingkang boten dipunbayaraken. Tumindak punika kelebet satunggalipun kedzoliman dhumateng hak-ipun Allah Subhanahu wa Ta’ala, lan bandha punika kelebet bandha haram ingkang kedah dipunbayaraken kanthi cepet.

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Islam dhateng kanthi bekta syari’at ingkang tumuju dhumateng para tiyang ingkang wajib zakat supados nindakaken kuwajiban zakat minangka salah satunggalipun rukun Islam, saha paring ancaman ingkang awrat dhumateng para tiyang ingkang bangkang boten kersa ngedalaken zakat. Kalebet dzolim dhumateng kaum dzu’afa’ ingkang boten wanton mendhet bandha ingkang dipungenggem lan dipunasta déning tiyang-tiyang ingkang sugih.

Kalebet kedzoliman ingkang sanget ageng inggih punika manawi wonten kaum fakir miskin tilem kanthi padharan ingkang kosong, lan badan boten manganggé ageman, ateges blogèg utawi boten klambèn. Kamangka Allah Subhanahu wa Ta’ala sampun paring panutan  dhumateng para tiyang-tiyang ingkang sugih wonten ing sakiwa tengenipun para kaum fakir supados hanyekapi kebetahan pokokipun para kaum fakir. Éwa semanten para tiyang-tiyang kasebat boten kersa bayaraken zakatipun.

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Kanthi katerangan singkat kasebat ing nginggil, pramila sampun cetha lan gamblang bilih zakat ingkang boten dipunbayaraken mujudaken bandha haram, sebab bandha haram punika badhé ngregeti lan kepara malah badhé musnahaken bandha lan badhé campur kaliyan bandha ingkang boten dipunbayar zakatipun.

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Bandha haram punika kedah dipunresiki kanthi cara ngétang zakatipun jumbuh kaliyan jenis bandha adhedhasar panutan syari’at babagan zakat. Manawi bandha kasebat taksih dipunmiliki, pramila wajib dipundalaken kanthi sacepetipun, lan sasampunipun mertobat dhumateng Allah Subhanahu wa Ta’ala saha janji boten badhé hamangsuli, lan ugi hanggetuni tumindakipun.

Manawi wonten tiyang wajib zakat kamangka dèrèng ngedalaken bandha haram punika, pramila dados kewajibanipun ahli warisipun ngedalaken zakat wonten ing tahun-tahun ingkang sampun, sadèrèngipun bandha kasebat dipunparingaken dhumateng para ahli warisipin. Gegayutan kaliyan bandha warisan punika Allah Subhanahu wa Ta’ala dhawuh kasebat wonten ing Al-Qur’an surat An-Nisa [4]:11 ingkang tegesipun makaten:

يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ ۚ فَإِنْ كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِنْ كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِنْ كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِنْ كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا.

“Allah iku wus préntah marang sira kabèh ngenani urusané anak-anak ira kabèh (kang ditinggal mati déning wong tuwané) hiya iku: bagéyané anak lanang siji padha karo bagéyané anak wadon loro; lan kalamun anak iku kabèh wadon luwih saka loro, mula dhèwèké iku éntuk bagéyan rong protelan sangka bandha tinggalan; kalamun anak wadon iku mung siji waé, mula dhèwèké éntuk bagéyan separoné bandha. Lan kanggo wong tuwa loro ibu bapa, mula kabèh-kabèhé éntuk bagéyan sapranem sangka bandha kang ditinggalaké, kalamun kang mati iku duwé anak. Kalamun kang mati ora duwé anak, lan dhèwèké diwaris déning ibu-bapaké wahé, mula ibuné éntuk bagéyan sapratelon (sisané kanggo bapa kabèh). Kalamun kang mati mau duwé sadulur-sadulur, mulané ibuné éntuk sapranem, (sisané kanggo bapa). (Pembagiyan-pembagiyan kasebut ing dhuwur iku) sawisé ngleksanakaké wasiyaté mayit ngenani kanggoné bandha utawa (lan) sawisé ginawé nyaur utangé (mayit). Ngenani wongtuwanira lan anak-anakira, sira kabèh ora bisa mangertèni sapa ing antarané dhèwèké kabèh kang luwih apik (akèh) manfaaté tumrapira. Hiya iku katetepané sangka ngarsané Allah. Sejatiné Allah iku Dzat kang Mirsani tur Maha Wicaksana.” (QS.An-Nisa [4]:11).

Hadirin  jama’ah Jum’ah ingkang tansah dipunmulyakaken Allah SwT.

Ayat kasebat paring katerangan bilih warisan punika saged dipundum sasampunipun dipunbayaraken utang-utang si mayit. Zakat punika kalebet utang si mayit dhumateng Allah Subhanahu wa Ta’ala ingkang wajib dipunbayaraken dhumateng fakir miskin lan asnaf sanès-sanèsipun. Bandha punika kalebet bandha ingkang dipunpikoléh saking bandha haram.

Mugi Allah Subhanahu wa Ta’ala tansah paring pitedah saha pitulungan dhumateng kita sahingga kita dipuntebihaken mikoléh saking  bandha-bandha haram.

Amin Ya Rabbal ‘Alamin.

أَقُوْلُ قَوْلِيْ هَذَا وَأسْتَغْفِرُ اللهَ الْعَظِيْمَ, لِيْ وَلَكُمْ وَلِسَائِرِ الْمُسْلِمِيْنَ وَالْمُسْلِمَاتِ مِنْ كُلِّ ذَنْبٍ فَاسْتَغْفِرُوْهُ, إِنَّهُ هُوَ الْغَفُوْرُ الرَّحِيْمُ.

-=(hms, 130916, 08.45)=-